Het wereldbeeld is de kennis en visie op de bouw en inrichting van het heelal.

Wij ‘weten’ dat er meerdere melkwegstelsels zijn en dat in ons melkwegstelsel de aarde om de zon draait. Maar in het antieke wereldbeeld, en in de Bijbel zou de aarde plat zijn en de hemel er als een koepel overheen gespannen. Hieraan zijn de zon, maan en sterren als lampen opgehangen. Een tegenstrijdigheid? 

Ten eerste: hét antieke wereldbeeld bestaat niet. Egyptenaren, Babyloniërs en Grieken hadden verschillende wereldbeelden. Maar ook hét bijbelse wereldbeeld bestaat niet. Soms is er sprake van een driedeling (hemel, aarde, onderwereld), soms van een vierdeling (hemel, aarde, zee, onderwereld). Soms wordt gezegd dat de aarde drijft op het water (Ps.24:2), dan weer is er sprake van pilaren en fundamenten van de aarde (Job 9:6; Spr. 8:29), dan weer dat God de aarde ophangt boven het niets (Job 26:7). Giga tegenstrijdig?

De Bijbel is geen boek van wetenschap en dringt ons geen enkel wereldbeeld op. De bijbel spreekt de taal van het dagelijks leven. Het is de taal van de gewone menselijke waarneming, die onder alle volken en alle tijden gelijk is. Wij zeggen nog steeds: de sterrenhemel is boven; de zon komt op (i.p.v. de aarde draait). Wij zien de horizon waar de hemel de aarde raakt. Als we graven in de aarde komen we water tegen. Ook ons land wordt omgeven door water. Waar we ook heen reizen, we komen op een gegeven moment bij water.

De bijbel spreekt niet in de taal van de wetenschap, maar in de taal van het dagelijks leven van gewone mensen.